Walter Benjamin'de Yöntem ve Flâneur
Emre Canpolat

Öz

Bu makalede, Walter Benjamin’in fikirleri genel hatlarıyla ele alınmış ve kullandığı diyalektik yöntem üzerinden bir çözümleme yapılmıştır. Çalışmanın sınırları, Benjamin’in diğer Frankfurt Okulu üyeleriyle olan ilişkisi, tarih çalışmaları ve özellikle flâneur karakteri üzerinden ortaya attıklarıyla belirlenmiştir. İlk bakışta, klasik Marksist diyalektik yönteme riayet etmediği düşünülse de, aslında Benjamin diyalektik yöntemi özgün bir biçimde geliştirmiştir. Onun Yahudi düşüncesine olan bağlılığı bir sorun olmaktan çok diyalektik yöntemi zenginleştiren bir katkı olarak düşünülebilir. Kefaretçi bir tarih okuması ve hatırlama üzerinden ileri sürdükleri, özgün bir on dokuzuncu yüzyıl okumasıyla birleşmiştir. Çalışmanın kapsamı dâhilinde, Benjamin’in yöntemi flâneur karakteri üzerinden daha somut bir biçimde ele alınmıştır.

Anahtar Terimler

Walter Benjamin; diyalektik; yöntem; flâneur; Frankfurt Okulu
DOI: https://doi.org/10.17572/mj2014.2.270295

Kaynakça

Adorno, T. W. (2004). Walter Benjamin üzerine. D. Muradoğlu (Çev.). İstanbul: Yapı Kredi.

Adorno, T. W. ve Horkheimer, M. (2000). Aydınlanmanın diyalektiği. N. Ülner ve E. Öztarhan Karadoğan (Çev.). İstanbul: Kabalcı.

Aksoy, B. E. (2011). Hatırlama ve Kefaret: Neden Benjamin?, Beybin Kejanlıoğlu (Der.), içinde, Zamanın tozu (s. 369-391). Ankara: Deki.

Baudelaire, C. (2006). Paris Sıkıntısı. T. Yücel (Çev.). İstanbul: İş Bankası.

Benjamin, W. (2012a). Pasajlar. A. Cemal (Çev.). İstanbul: Yapı Kredi.

Benjamin, W. (2012b). Son Bakışta Aşk. N. Gürbilek (Çev.). İstanbul: Metis.

Çetinkaya, H. (2012). Devletsiz düşünce. Hüsamettin Çetinkaya (Der.), içinde, Flanör düşünce (s. 21-44). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.

Doğan, T. (2007). Walter Benjamin’de ve Yusuf Atılgan’da Flâneur İmgesi Üzerine Bir Deneme. Cogito, 52, 101-112.

Jay, M. (1989). Diyalektik İmgelem. Ü. Oskay (Çev.). İstanbul: Ara.

Llovet, J. (1993). Benjamin Flâneur. I. ve K. Scheurmann (Der.), içinde For Walter Benjamin (s. 205-218). Bonn: Arbeitskreis selbstandiger Kultur-Institue.

Marcuse, H. (1975). Tek Boyutlu İnsan. A. Timuçin ve T. Tunçdoğan (Çev.). İstanbul: May.

Ollman, B. (2008). Diyalektiğin Dansı. C. Saraçoğlu (Çev.). İstanbul: Yordam.

Oskay, Ü. (1995). Walter Benjamin Üzerine. Ünsal Oskay (Der.). içinde Estetize Edilmiş Bir Yaşam (s. 9-50). İstanbul: Der Yayınları.

Özbek, M. (2000a). Walter Benjamin’i Okumak - I. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 55 (2), 70-96.

Özbek, M. (2000b). Walter Benjamin’i Okumak - II. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 55 (3), 104-131.

Özbek, M. (2000c). Walter Benjamin’i Okumak - III. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 55 (4), 83-110.

Tandaçgüneş, N. (2012). Kent Kültüründe Modernizm ve Sonrası: “Gözlemleyen Özne” Olarak Flâneur’ü Yeniden Okumak, Hüsamettin Çetinkaya (Der.), içinde Flanör düşünce (s. 98-136). İstanbul: Ayrıntı..

Tiedemann, R. (2006). Tarihsel Materyalizm veya Siyasal Mesihçilik? “Tarih Kavramı Üstüne” Tezlerin Bir Yorumu. H. Emre Bağce (Der.). içinde Frankfurt Okulu (s. 263-302). Ankara: Doğu Batı .

Tiedemann, R. (2012). Pasajlar Yapıtı’na Giriş. A. Cemal (Çev.). içinde Pasajlar (s. 9-36). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.

Valverde, J. M. (1993). “A Hero of Our Time”. I. ve K. Scheurmann (Der.), içinde For Walter Benjamin (s. 16-34). Bonn: Arbeitskreis selbstandiger Kultur-Institue.