İZOLASYON SÜRECİNDE İLETİŞİM VE ÜRETİM SÜREÇLERİ: KADINLARIN HOME OFFİCE DOLAYIMLI MESAİ VE İŞ YÜKÜ DÖNÜŞÜMÜ
Emre Koparan, Bermal Bekalp

Öz

Postmodern çağ olarak adlandırılan günümüz toplumlarında zaman ve mekân mefhumlarının silikleşmesi, 21. yüzyılın ilk pandemisiyle beraber daha da belirgin hale gelmiştir. Covid-19 salgını sebebiyle insanların kitleler halinde evlerine kapandığı bu dönemde kapitalist sistemin varlığını sorunsuz bir şekilde devam ettirebilmesi için bir çok sektör evden çalışma, home office çalışma şekline geçmiştir. Bu süreçle birlikte ev içi zaman ve ev dışı zaman veya çalışma saatleri arasındaki fark neredeyse ortadan kalkmıştır. 

Yeni bir normalin deneyimlendiği bu süreçte insanlar pek çok ilki yaşarken evden çalışma süreci de bunlardan biri olmuştur. Bu süreci ilk defa deneyimleyen kesimlerin ev içi düzenlerinde köklü değişiklik meydana gelirken Türkiye gibi ataerkil toplumlarda ev içi çalışma sürecini yaşayan kadınların deneyimleri de bu çalışmanın temel konusunu oluşturmaktadır. 

Bu çerçevede pandemi süreciyle beraber ev içi çalışma sistemine geçen 14 kadın ile 15 Mart 2020 – 1 Haziran 2020 tarihleri arasında görüşülmüştür. Kartopu örneklem yöntemiyle ulaşılan katılımcılarla, pandemi sebebiyle online görüşme teknikleri kullanılarak iletişime geçilmiştir. Elde edilen veriler betimsel analiz tekniği kullanılarak çözümlenmiştir. Bu anlamda çalışmanın, Covid-19 salgını sürecinde home office çalışma düzenine geçilmesini kadın çalışanların gözünden ortaya koyması açısından, özgün bir yaklaşım içinde olacağı da iddia edilebilir.


Anahtar Sözcükler

Covid-19; home office; postmodern; kadın; ataerki
DOI: https://doi.org/10.17572/mj2020.2.149172

Kaynakça

Bauman, Z. (1997). Modernite ve Holocaust. İstanbul: Sarmal Yayınevi.

Başak, S. vd., (2013). Kadının görünmeyen emeği: ikinci vardiya. Anka Kadın Araştırma Merkezi. Ankara: Ames Yayıncılık.

Bekalp, B. (2019). Postmodern televizyonu kadınların okuma biçimleri: Müge Anlı ile Tatlı Sert programı üzerine bir alımlama çalışması (Diyarbakır örneği), Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İletişim ve Toplumsal Dönüşüm Anabilim Dalı. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi.

Best, S. ve Kellner, D. (2011). Postmodern teori. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.

Castells, M. (2008). Enformasyon çağı: ekonomi, toplum ve kültür – 1. cilt: ağ toplumunun yükselişi. İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları.

Carnoy, M. ve Castells, M. (2001). Globalization, the knowledge society, and the Network State: Poulantzas at the millennium. Global Networks. 1 (1), 1 – 18. Erişim: https://onlinelibrary.wiley.com/doi/epdf/10.1111/1471-0374.00002

Delphy, C. (1999). Baş düşman & patriyarkanın ekonomi politiği. İstanbul: Saf Yayıncılık.

Demir, İ. (2019). Akışkan/esnek iş piyasasında çalışma değerlerinin dönüşümü: işverenlerin gözünden yeni çalışma düzeninin değerlendirilmesi. Sosyoloji Notları. 3 (1), 2 – 17.

Erdoğan, D. S. (2016). Yeni emek sistemleri: ev – ofis sistemi üzerine bir inceleme. “İş, Güç” Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi. 18 (4), 35 – 74.

Golden, T. (2007). Co-workers who telework and the impact on those in the office: Understanding the implications of virtual work for co-worker satisfaction and turnover intentions. Human Relations, 60 (11), 1641 – 1667.

Güneş, F. (2015). Toplumsal yeniden üretim ve karşılığı ödenmeyen kadın emeği, Türk Tabipler Birliği Mesleki Sağlık ve Güvenlik Dergisi Sayı: 57, 2 – 9.

Harding, S. (1987). Introduction: Is there a feminist method? Feminism and methodology,Indiana: Open University.

Hartmann, H. (2006). Marxizm’le feminizm’in mutsuz evliliği. İstanbul: Agora Kitaplığı.

Harvey, D. (1993). Esneklik: tehdit mi fırsat mı?. Toplum ve Bilim Dergisi. Sayı: 56, ss. 83 –92.

Harvey, D. (2010). Postmodernliğin durumu. İstanbul: Metis.

Herman, E. ve Chomsky, N. (2012). Rızanın imalatı. İstanbul: Bgst.

Jameson, F. (2011). Postmodernizm ya da geç kapitalizmin kültürel mantığı. İzmir: Nirengi Kitabevi.

Saklıca, E. İ. (2016). Türkiye’de değiştirilen çalışma yaşamı: ulusal istihdam stratejisi. Başkent Üniveritesi, Avrupa Birliği ve Uluslararası İlişkiler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi.

Smith, D. (1987). The everyday world as problematic, a feminist sociology. Boston: Northeastern University Press.

Smith, D. (1990). The conceptual practices of power. Boston: Northeastern University Press.

Somervell, D. C. (1974). A study of history – Arnold Toynbee. New York ve Londra: Oxford University Press.

Türkdoğan, O. ve Gökçe, O. (2015). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemi. İstanbul: Çizgi Yayınları.

Von Gaudecker, M. H., vd. (2020). Labour supply in the early stages of the Covid-19 pandemic: empirical evidence on hours, home office, and expectations. IZA Discussion Paper No. 13158. Erişim: SSRN: https://ssrn.com/abstract=3579251 (11.06.2020 – 15.47).

Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınları.

Yılmaz, G. (2008). Kapitalizmde zaman ve mekan sıkışması, Çalışma ve toplum dergisi 2008 (2) , 155 – 172.

Weir, A. (2009). Home and identity: in memory of iris marion young. Hypatia Journal Vol: 23, No:3, 4 – 21.

https://money.cnn.com/2017/06/21/pf/jobs/working-from-home/index.html. Erişim Tarihi: 14.06.2020 – 15.47.

https://www.cnbc.com/2020/03/23/what-coronavirus-means-for-the-future-of-work-from-home.html. Erişim Tarihi: 14.06.2020 – 17.02.

http://www.diyalogin.com/evden-calisma-size-ve-sirketinize-iyi-gelecek/ Erişim Tarihi: 14.06.2020 – 15.58.

https://www.regus.com.tr/work-turkey/surprising-truth-working-home/. Erişim Tarihi: 14.06.2020 – 15.12.

https://www.who.int/emergencies/diseases/novel-coronavirus-2019. Erişim Tarihi: 08.06.2020 – 14.27.