Yerinden Edilme ve Yeniden Yurtlanma: Zorunlu Göç ve Toplumsal Cinsiyet Bağlamında Evin Kaybı Ve Yeniden Kuruluşu
Asena Pala

Öz

Ev, kaybedilen ve yeniden kurulması gereken, uzamsal ve zamansal derinliğe sahip bir mekân olarak, zorunlu göç ve cinsiyet tartışmalarının odağında yer almaktadır. Bu makale, feministlerce ortaya konulmuş eve dair kavramsallaştırmaları ve zorunlu göç bağlamında nasıl yeniden kavramsallaştırılabileceğini gözden geçirmeyi hedeflemektedir. Bu tartışma bağlamında Kürt zorunlu göçü, dikkate değer sayıda insanın evsiz ve yeniden yerleşme sürecinde yalnız bırakıldığı bir süreç olarak, söz edilen tartışmaya örnek teşkil etmektedir. Bu doğrultuda, Diyarbakır'ın köylerinden şehir merkezine göç ettirilmiş kadınların deneyim aktarımlarına başvurulmuş ve evin, kadınlar için binadan köyün kendisine, memleketten baba toprağına, sahip olunan mekândan ait olunan mekâna doğru genişleyen anlamları analiz edilmiştir. 

Anahtar Terimler

zorunlu göç; yerinden edilme; ev; toplumsal cinsiyet; Kürt zorunlu göçü
DOI: https://doi.org/10.17572/mj2015.1.8199

Kaynakça

Aktaş, C. (1992).Modernizmin Evsizliği ve Ailenin Gerekliliği. İstanbul: Beyan.

Bhattacharjee, A. (1997).The Public/Private mirage: Mapping homes and undomesticating violence work in the South Asian immigrant community.M. Alexander ve C. Mohanty (Der.), içinde,Feminist Genealogies, Colonial Legacies, Democratic Futures. New York: Routledge.

Bora, A. (2009).Rüyası ömrümüzün çünkü eşyaya siner.Cins Cins Mekan. A. Alkan (Der), içinde, İstanbul: Varlık Yayınları.

Çağlayan H., Özar Ş., Tepe A. (2011).Ne Değişti: Kürt Kadınların Zorunlu Göç Deneyimi. İstanbul: Ayizi.

Giles, W. (2008).Gendered violence in war: reflections on transnationalist and comparative frameworks in militarized conflict zones. Doreen Indra (Der.), içinde, Engendering Forced Migration: Theory and Practice.ABD: Berghahn Books.

Hartmann, H. (2006).Marksizim'le Feminizmin Mutsuz Evliliği. G. Aygen (Çev.) İstanbul: Agora.

HÜNEE. (2006). “Türkiye Göç ve Yerinden Olmuş Nüfus Araştırması” Ankara: Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü.

Indra, D. (2008). Not a ‘room of one’s own’: Endengering forced migration knowledge and practice”. Doreen Indra (Der.), içinde, Engendering Forced Migration: Theory and Practice. ABD: Berghahn Books,

Jaggar, A. M. (1983).Feminist Politics and Human Nature. Lanham, MD: Rowman and Littlefield.

Keser, İ. (2011).Göç ve Zor: Diyarbakır Örneğinde Göç ve Zorunlu Göç. Ankara: Ütopya Yayınları.

Khattak, S. G. (2003). Insecurity: Afghan refugees and politics in Pakistan. Critical Asian Studies. 35, 195-208.

Küçükkırca, İ. A. (2001).Home and Homelessness. Yayınlanmamış Doktora tezi. Graduate School of Binghampton University, New York

Saraçoğlu, C. (2011).Şehir, Orta Sınıf ve Kürtler, İnkar’dan ‘Tanıyarak Dışlama’ya. İstanbul: İletişim.

Tamang, R. (2009). Afghan forced migration: Reaffirmation, redefinition and politics of aid. Asian Social Science, 5 (1).

Willam, J. (2006). Internally displaced persons in Sri Lanka. Paula Banerjee (Der.), içinde, Women and forced migration: A compilation on IDP and refugees. Mahanirban Calcutta Research Group: Kolkata.

Young, I. M. (1981). Beyond the unhappy marriage: A critique of the dual systems theory. Lydia Sargent (Der.), içinde,Women and Revolution : A Discussion of the Unhappy Marriage of Marxism and Feminism. Boston, MA. : South End Press.

Young, I. M. (2005). House and home: Feminist variations on a theme. On Female Body Experience: "Throwing Like a Girl" and Other Essays. Oxford.

Zaretsky, E.(1973).Capitalism, the family and personal life. Socialist Revolution, 13-14

---. (1974). “Socialist Politics and the Family”, Socialist Revolution, 19.

---.(1976). Capitalism, the Family and Personal Life. New York: Harper & Row.